ગામીત બોલી

વિકિપીડિયાથી
આના પર જાવ: ભ્રમણ, શોધો

ગામીત બોલીનો ઉદભવ કઇ ભાષામાંથી થયો તે જાણવું મુશ્કેલ છે. પરંતુ આ ભાષા તાપી નદીના ખીણ પ્રદેશમાં વસતા આદિવાસીઓ પૈકીના ગામિત જાતિના લોકોની પરાપૂર્વથી સામાજીક વહેવારમાં વપરાતી પરંપરાગત બોલી છે. પરંતુ આ બોલી બોલનારા ગામીત લોકોની વસ્તી ગુજરાતમાં વિશેષ છે. આ બોલી ખાસ કરીને દક્ષિણ ગુજરાતના રાનીપરજ વિસ્તારના તાપી જિલ્લામાં વધુ બોલાય છે. આ બોલી સાંભળતાં તેમાં થોડા શબ્દો ગુજરાતી ભાષા જેવા તથા થોડા શબ્દો સંસ્કૃત તથા મરાઠી ભાષા જેવા છે.

વ્યાકરણ તથા ઉચ્ચારણ[ફેરફાર કરો]

ગામીત બોલીમાં બહુવચન હોતું નથી. તેથી આ બોલીમાં દાદાને પણ તુ અને પુત્રને પણ તુ કહીને બોલાવવામા આવે છે.
સાંભળતા આ બોલી તોછડી લાગે છે. આ બોલીમાં વાક્યને અંતે વા બોલાય છે, જે આ બોલીનું વૈવિધ્ય છે તેમ જ તુંકારામાં બોલવા છતાં મીઠી લાગે છે. આ ઉપરાંત ગામીત બોલીનાં લોકગીતો પણ ખુબ જ સરસ હોય છે. આ લોકગીતો પૈકીનું રોડાલી ગીત ખુબ જ લોકપ્રિય છે.

કેટલાક શબ્દો[ફેરફાર કરો]

  • આબહો - પિતા
  • આયહો -આયો- માતા
  • બાહા - ભાઈ
  • બાયહો -બાઇ બહેન
  • પુત્ર- પોહો
  • પુત્રી- પોહી
  • પતી- માટળો-માટી-ધનારો
  • યેનો - આવ્યો
  • માન - મને
  • કોલા - કેટલા
  • પાનાં - પાંદડાં
  • બોજાહા - ભાભી
  • નિચાક - છોકરો
  • નિચકી - છોકરી
  • થેએ, દોનારી - પત્ની
  • ઉજાળો ઓ વી ગીયો.- સવાર થઇ ગઇ
  • કાઇ કઓતોહો - શું કરો છો ?
  • કેસ જા - ક્યાં જાઓ છો ?