ધ લોસ્ટ લેટર (ચલચિત્ર)

ધ લોસ્ટ લેટર એ કિવમાં ડોવઝેન્કો ફિલ્મ સ્ટુડિયો દ્વારા નિર્મિત ૧૯૭૨ની સોવિયેત મ્યુઝિકલ-ટ્રેજીકકોમેડી ફિલ્મ છે. આ ફિલ્મ નિકોલાઈ ગોગોલના ૧૮૩૨ના વાર્તા સંગ્રહ ઇવનિંગ્સ ઓન અ ફાર્મ નીયર ડિકાન્કામાં સમાવિષ્ટ નવલિકા 'ધ લોસ્ટ લેટર: એ ટેલ ટોલ્ડ બાય ધ સેક્સ્ટન ઓફ ધ એન...ચર્ચ' પર આધારિત છે.

સારાંશ

કોસાક વાસિલ (ઇવાન માયકોલાઈચુક) રશિયન સામ્રાજ્યની રાજધાની પીટર્સબર્ગની ઘોડેસવારી સફર માટે તૈયારી કરે છે. વાસિલ તેની સાથે હેટમેન (સેનાપતિ) દ્વારા સચિવ પેરેવર્ની-ક્રુચેન્કો મારફતે આપવામાં આવેલો એક 'હ્રામોટા' (સીલબંધ સત્તાવાર દસ્તાવેજ) લઈ જાય છે, જેના વિશે એવી અફવા છે કે તેની કિંમત દસ પૂડ (poods) સોના જેટલી છે. વાસિલની પત્ની આ દસ્તાવેજને તેની ટોપીમાં સીવી આપે છે, અને તેના પિતા (વાસિલ સિમચિચ) તેને અનિષ્ટને દૂર રાખવા માટે જાદુઈ તમાકુ આપે છે અને સફર માટે એક સારો સાથી શોધવાની સલાહ આપે છે.

આ ફિલ્મ વાસિલના સાહસોને એવી શ્રેણીઓમાં દર્શાવે છે જે યુક્રેનિયન સંસ્કૃતિથી ભરપૂર છે. તેમાં યુક્રેનિયન ભોજન, પોશાક, પરંપરાઓ, રહસ્યમય અને રમૂજથી ભરેલી પરિસ્થિતિઓ, ટુચકાઓ અને વાસિલ દ્વારા પાર કરવામાં આવતા અસંખ્ય અવરોધો બતાવવામાં આવ્યા છે.

તેના માર્ગમાં એક દુષ્ટ સેવક સાથે તે નદી પાર કરવા પહોંચે છે, જ્યાં નૌકા લોકોને એક કિનારાથી બીજા કિનારે લઈ જતી હોય છે. ત્યાં તેને તેનો સાથીદાર એન્ડ્રી મળે છે, જે એક ઝાપોરોઝિયન કોસાક છે. આગળ જતાં, જ્યારે તેઓ આરામ કરવા માટે એક ધર્મશાળા પર રોકાય છે, ત્યારે દસ્તાવેજો સાથે કંઈક અઘટિત બને છે. જ્યારે વાસિલ અને એન્ડ્રી સેન્ટ પીટર્સબર્ગ પહોંચે છે, ત્યારે તેઓ 'હ્રામોટા' બેરોનેસ વોન લિખ્ટેનબર્ગને સોંપે છે, જે તેને મહારાણી સુધી પહોંચાડે છે. જોકે, દસ્તાવેજોમાં કોઈ ખાસ માહિતી હોતી નથી અને વાસિલને પરિણામ વગર જ પાછા ફરવું પડે છે.

ઘેર પાછા ફરતી વખતે, તે બંને આત્મહત્યા કરવાનું નક્કી કરે છે. જ્યારે તેઓ એકસાથે નાઈસીન ક્રીડ (એક પ્રાર્થના) બોલી રહ્યા હોય છે, ત્યારે તેમને નજીકના એક ખડકમાંથી કુડ્ઝ નામનો અવાજ સંભળાય છે. તે કહે છે કે તે પેલો જ દુષ્ટ સેવક હતો અને વાસિલને મદદ કર્યા પછી ડાકણે તેને પથ્થર બનાવી દીધો હતો. કુડ્ઝ તેમને વિનંતી કરે છે કે તેઓ તેને નજીકના કાદવમાં ફેંકી દે જેથી તે રસ્તા પરના અન્ય મુસાફરોને નુકસાન ન પહોંચાડે.જ્યારે વાસિલ તેના મિત્ર સાથે તેમના ગામ દિકાન્કા પાસે પહોંચે છે, ત્યારે તેમને એક નાનો છોકરો મળે છે જે તેમને પૂછે છે કે શું તેઓ તેને પેલા કોસાક વાસિલને જોવા જવા દેશે, જે મહારાણીને મળીને પાછા ફર્યા હોવાનું કહેવાય છે. ત્યારબાદ તેઓ ગામમાં પહોંચે છે અને આખું ગામ તેમનું સ્વાગત કરે છે. થોડી ક્ષણો પછી, દરેક વ્યક્તિ વાસિલના ઘર પાસે ફરીથી તેની રાહ જુએ છે જેથી તેઓ મહારાણી સાથેની તેની મુલાકાતની વાર્તા સાંભળી શકે. અંતિમ દ્રશ્યમાં, તે પેલા નાના છોકરાને આશીર્વાદ આપે છે કે તેની પાસે એક વફાદાર ઘોડો હોય, ખુલ્લું મેદાન હોય અને તે હંમેશા લોકોની સેવામાં રહે. આ દ્રશ્ય હેટમેન સગાઈડાચની વિશેના વિજયી ઝાપોરિઝિયન માર્ચના સંગીત સાથે પૂર્ણ થાય છે.

કલાકારો

• ઇવાન માયકોલાઈચુક: કોસાક વાસિલ તરીકે
• લિડિયા વાકુલા: કોસાકની પત્ની અને મહારાણી તરીકે
• ફેદિર સ્ત્રિહુન: ઝાપોરોઝેટ્સ એન્ડ્રી (કોસાકનો સાથીદાર) તરીકે
• ઝેમ્ફિરા સાખિલોવા: ઓદાર્કા અને બેરોનેસ વોન લિખ્ટેનબર્ગ તરીકે
• મિખાઇલ ગોલુબોવિચ: દુષ્ટ માણસ તરીકે (જેનો અવાજ અભિનેતા પાવેલ મોરોઝેન્કોએ આપ્યો છે). તે એપિસોડમાં પૃષ્ઠભૂમિમાં ધર્મશાળાના માલિક (યુક્રેનિયન: કોર્ચમાર) તરીકે જોવા મળે છે.
• વોલોડિમિર હ્લુખી: વિચિત્ર માણસ તરીકે
• વાસિલ સિમચિચ: કોસાકના પિતા તરીકે
• અનાતોલી બારચુક: કોસાક ઇવાન તરીકે
• વોલોડિમિર શાકાલો: કોસાક પેટ્રો તરીકે
• મારિયા કાપ્નિસ્ત્: ડાકણ તરીકે

આ ફિલ્મનું દિગ્દર્શન વિક્ટર હ્રેસ દ્વારા કરવાનું નક્કી કરવામાં આવ્યું હતું અને મુખ્ય ભૂમિકામાં એનાટોલી પાપાનોવ હતા. જોકે, જ્યારે હ્રેસ અચાનક બીમાર પડ્યા, ત્યારે તેમણે આ ફિલ્મ બોરિસ ઇવચેન્કોને ઓફર કરી. ઇવચેન્કોએ એક શરત પર આ પ્રસ્તાવ સ્વીકાર્યો કે મુખ્ય ભૂમિકા ઇવાન માયકોલાઈચુકને આપવામાં આવે. સ્ક્રિપ્ટમાં ફેરફાર કરવામાં આવ્યા અને ૧૯૭૨માં ડોવઝેન્કો ફિલ્મ સ્ટુડિયો ખાતે ફિલ્મનું શૂટિંગ કરવામાં આવ્યું. જોકે, સોવિયેત સેન્સર બોર્ડે તેના પ્રદર્શન પર પ્રતિબંધ મૂકી દીધો હતો. તેમ છતાં, ૧૯૭૩માં મોસ્કોમાં સોવિયેત સિનેમેટોગ્રાફી પ્રોપેગન્ડા બ્યુરોએ કોસાક વાસિલની ભૂમિકામાં ઇવાન માયકોલાઈચુકના ચિત્રોવાળી ૫૦ હજાર પત્રિકાઓ પ્રકાશિત કરી હતી.

આખરે આ ફિલ્મ ૧૯૮૩માં રિલીઝ થઈ. તેને બેંગકોકના ફિલ્મ ફેસ્ટિવલ દરમિયાન 'ગોલ્ડન પેગોડા એવોર્ડ' મળ્યો હતો. ફિલ્મમાં તમામ ગીતો ઇવાન માયકોલાઈચુક દ્વારા આપવામાં આવ્યા હતા, જેમણે ઇવાન ડ્રાચને ફિલ્મની પટકથા લખવામાં પણ મદદ કરી હતી.