ગામીત બોલી

વિકિપીડિયામાંથી
Jump to navigation Jump to search

ગામીત બોલી તાપી નદીના ખીણ પ્રદેશમાં વસતા આદિવાસીઓ પૈકીના ગામિત જાતિના લોકોની પરાપૂર્વથી સામાજીક વહેવારમાં વપરાતી પરંપરાગત બોલી છે. આ બોલી બોલનારા ગામીત લોકોની વસ્તી ગુજરાતમાં વિશેષ છે. આ બોલી ખાસ કરીને દક્ષિણ ગુજરાતના રાનીપરજ વિસ્તારના તાપી જિલ્લામાં વધુ બોલાય છે. આ બોલી સાંભળતાં તેમાં થોડા શબ્દો ગુજરાતી ભાષા જેવા તથા થોડા શબ્દો સંસ્કૃત તથા મરાઠી ભાષા જેવા છે.

વ્યાકરણ તથા ઉચ્ચારણ[ફેરફાર કરો]

ગામીત બોલીમાં બહુવચન હોતું નથી. તેથી આ બોલીમાં દાદાને પણ તુ અને પુત્રને પણ તુ કહીને બોલાવવામા આવે છે. આ બોલીમાં વાક્યને અંતે લ્હેકા સાથે વા બોલાય છે, જે આ બોલીનું વૈવિધ્ય છે. ગામીત બોલીનાં લોકગીતો પૈકીનું રોડાલી ગીત ખુબ જ લોકપ્રિય છે.

કેટલાક શબ્દો
શબ્દ ગુજરાતી અર્થ
આબહો પિતા
આયહો, આયો માતા
બાહા ભાઈ
બાયહો, બાઈ બહેન
પોહો પુત્ર
પોહી પુત્રી
માટળો, માટી, ધનારો પતિ
યેનો આવ્યો
માન મને
કોલા કેટલા
પાનાં પાંદડાં
બોજાહા ભાભી
નિચાક છોકરો
નિચકી છોકરી
થેએ, દોનારી પત્ની
રાને ખેતરે
બોળજે બળદ
ગાવડે ગાય
કોદી ચોખા
વોરાડ લગન
નીંગયો નિકળ્યો
પાહલા પાછળ
કેસ જા ક્યાં જાઓ છો?
કાઇ કઓતોહો શું કરો છો?
ઉજાળો ઓ વી ગીયો સવાર થઇ ગઇ