ધોડીયા બોલી
દેખાવ
ધોડીયા બોલી ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા પૂર્વ સરહદના વિસ્તારમાં રહેતા ધોડીયા જાતિના આદિવાસીઓની બોલી છે. આ બોલી ગુજરાતી ભાષા કરતાં ઘણી અલગ હોય છે, તેમ છતાં કેટલાક શબ્દો ગુજરાતી ભાષાના પણ એકસરખા હોય છે.
ગુજરાત રાજ્યમાં આ બોલી વલસાડ જિલ્લા, નવસારી જિલ્લા, ડાંગ જિલ્લા, સુરત જિલ્લા, કેન્દ્રશાસિત સંઘપ્રદેશ દાદરા અને નગરહવેલી તેમ જ તાપી જિલ્લામાં રહેતા ધોડીયા લોકો અંદરોઅંદરના સામાન્ય વહેવારમાં ઉપયોગ કરે છે.
ધોડીયા બોલીના કેટલાક શબ્દાર્થો
[ફેરફાર કરો]| ગુજરાતી | ધોડિયા |
|---|---|
| મારું | માણા |
| તારું | તુણા |
| કેમ છે | કોહાંક આય |
| સારું છે | હાજાં આય |
| છોકરો | પોહો |
| છોકરી | પોહી |
| પિતા | બાહ |
| માતા | આઇડી, આયા |
| બેન | બણી |
| ભાઈ | ભાયા |
| ઢોર | ડોબાં |
| દાદા | ઘડો બાહ |
| હું આવું છું | મેં આવે તાંય |
| વાઘ | ખડિયાં |
| બનેવી | ભાવડ |
| ખાધુ કે | ખાધાં કાહે |
| ભાઈ | ભાહ |
| ક્યાં જાવો છો? | કેધે ચાલનો? |
આ પણ જુઓ
[ફેરફાર કરો]| આ નાનો લેખ છે. તમે તેને વિસ્તૃત કરીને વિકિપીડિયાને મદદ કરી શકો છો. |