રાજેન્દ્ર શાહ

વિકિપીડિયામાંથી
Jump to navigation Jump to search
રાજેન્દ્ર શાહ
જન્મ(1913-01-28)28 જાન્યુઆરી 1913
કપડવંજ, ગુજરાત
મૃત્યુ2 જાન્યુઆરી 2010(2010-01-02) (96ની વયે)
મુંબઈ
ઉપનામરામવૃંદાવાની
વ્યવસાયલેખક
રાષ્ટ્રીયતાભારતીય
શિક્ષણ સંસ્થામહારાજા સયાજીરાવ વિશ્વવિદ્યાલય
સમયગાળો૧૯૪૭-૨૦૦૩
મુખ્ય રચનાઓ
  • ધ્વનિ ‍(૧૯૫૧)
  • શાંત કોલાહલ (૧૯૬૨)
  • વિષાદને સાદ
મુખ્ય પુરસ્કારો

રાજેન્દ્ર કેશવલાલ શાહ (જાન્યુઆરી ૨૮, ૧૯૧૩ – જાન્યુઆરી ૨, ૨૦૧૦) ગુજરાતી કવિ હતા. તેમણે ૨૦ કરતાં વધુ કાવ્ય અને ગીત સંગ્રહો પ્રકાશિત કર્યા હતા, જેમાંના મુખ્યત્વે પ્રકૃતિ સૌંદર્ય અને સ્થાનિક લોકોના રોજિંદા જીવન તેમજ માછીમાર સમુદાય પર હતા. તેમની કવિતાઓમાં તેમણે સંસ્કૃત પરિમાણોનો ઉપયોગ કર્યો હતો જે રવિન્દ્રનાથ ટાગોર વડે પ્રભાવિત હતો. ગુજરાતી સાહિત્યમાં તેમણે ગાંધીયુગ પછીના કવિઓમાં અગ્રણી ગણવામાં આવે છે.[૧]

કવિ રાજેન્દ્ર કેશવલાલ શાહ પુસ્તકાલય, હિંમતલાલ પાર્ક પાસે, અમદાવાદ

તેમના વિવિધ વ્યવસાયોમાંથી એકમાં તેઓ મુંબઈમાં પ્રકાશક હતા, જ્યાં તેમણે કવિતાનું સામયિક કવિલોક ૧૯૫૭માં શરૂ કર્યું હતું.[૨] આ પ્રકાશન કેન્દ્ર દર રવિવારે ગુજરાતી કવિઓ માટે મહત્વનું કેન્દ્ર બની ગયું હતું. રાજેન્દ્ર શાહે કવિતાઓ સિવાય ટાગોરના કાવ્ય સંગ્રહ બાલાકા, જયદેવના ગીત ગોવિંદ, કોલ્ડ્રિજના ધ રાઇમ ઓફ ધ એન્સિયન્ટ મરિનર અને દાન્તેના ડિવાઇન કોમેડીનો અનુવાદ કર્યો હતો.[૩]

તેમણે ૨૦૦૧નો જ્ઞાનપીઠ પુરસ્કાર પ્રાપ્ત થયો હતો. પુરસ્કાર સમિતિએ નોંધ્યું છે, "તેમની લાગણીની તીવ્રતા અને સંશોધન અને અભિવ્યક્તિ તેમણે મહાન કવિ તરીકે અલગ પાડે છે. તેમના કાવ્યોમાં રહેલો ભેદી મર્મ મહાન મધ્યયુગીન કવિઓ નરસિંહ મહેતા, કબીર અને અખા જેવો છે."[૪]

જીવન[ફેરફાર કરો]

રાજેન્દ્ર શાહનો જન્મ ગુજરાતના કપડવંજ નગરમાં થયો હતો. તેમણે મહારાજા સયાજીરાવ વિશ્વવિદ્યાલય, વડોદરામાંથી ફિલોસોફીની સ્નાતકની પદવી મેળવી હતી અને ત્યારબાદ અમદાવાદમાં વિદ્યાર્થીઓને અભ્યાસ કરાવવાનું શરૂ કર્યું હતું.[૫]

તેમનું અવસાન ૨ જાન્યુઆરી ૨૦૧૦ના રોજ મુંબઈ ખાતે થયું હતું.[૬]

પુસ્તકો[ફેરફાર કરો]

કાવ્ય સંગ્રહો[ફેરફાર કરો]

  • ધ્વનિ (૧૯૫૧)
  • આંદોલન (૧૯૫૨)
  • શ્રુતિ (૧૯૫૭)
  • મોરપીંછ (૧૯૫૯)
  • શાંત કોલાહલ (૧૯૬૨)
  • ચિત્રણા (૧૯૬૭)
  • ક્ષનણ જે ચિત્તરંજન (૧૯૬૮)
  • વિષાદને સાદ (૧૯૬૮)
  • મધ્યમા (૧૯૭૮)
  • ઇક્શાના (૧૯૭૯)
  • ઉદ્ ગીતિ (૧૯૭૯)
  • પાત્રલેખ (૧૯૮૧)
  • પ્રસંગ સપ્તક (૧૯૮૨)
  • દ્વાસુપમા (૧૯૮૩)
  • પંચપર્વ (૧૯૮૩)
  • વિભાવન (૧૯૮૩)
  • ચંદન ભીની અને અનામિક (૧૯૮૭)
  • અરણ્યક (૧૯૯૨)[૭]

પુરસ્કારો[ફેરફાર કરો]

સંદર્ભ[ફેરફાર કરો]

  1. Mehta, Deepak B. (August 2003). "In love with the world". Frontline (magazine). ૨૦ (૧૬).
  2. Lal, Mohan, સંપા. (૧૯૯૨). "Shah, Rajendra Keshavlal". Encyclopaedia of Indian Literature. (૨૦૦૧ આવૃત્તિ.). દિલ્હી: Sahitya Akademi. pp. ૩૯૪૪–૪૫. Check date values in: |accessdate=, |year= (મદદ); |access-date= requires |url= (મદદ)
  3. ૩.૦ ૩.૧ Shah, Rajendra Keshavlal (૨૫ જુલાઇ ૨૦૦૩). "'I Write What My Inner Voice Says'" (Interview). Interviewed by Darshan Desai. Retrieved ૯ જાન્યુઆરી ૨૦૧૩. Check date values in: |accessdate=, |date= (મદદ)
  4. Mehta, Harit (૧૯ જુલાઇ ૨૦૦૩). "At 90, Jnanpith winner Rajendra creative as ever". The Times of India. અમદાવાદ. Retrieved ૯ જાન્યુઆરી ૨૦૧૩. Check date values in: |accessdate=, |date= (મદદ)
  5. Suguna Ramanathan and Rita Kothari (૧૯૯૮). Modern Gujarati Poetry: A Selection. New Delhi: Sahitya Akademi. pp. ૮૫. ISBN 81-260-0294-8. Check date values in: |year= (મદદ)
  6. "Gujarati poet Rajendra Shah(97) passes away". DeshGujarat News from Gujarat. ૩ જાન્યુઆરી ૨૦૧૦. Retrieved ૯ ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૭. Check date values in: |accessdate=, |date= (મદદ)
  7. "Third Gujarati to win Jnanpith". The Hindu. ૧૮ જુલાઇ ૨૦૦૩. Retrieved ૧૦ જાન્યુઆરી ૨૦૧૩. Check date values in: |accessdate=, |date= (મદદ)
  8. Jani, Jyotish (૧૯૯૨). "Shant Kolahal". In Lal, Mohan. Encyclopaedia of Indian Literature. (૨૦૦૧ આવૃત્તિ.). દિલ્હી: Sahitya Akademi. pp. ૩૯૭૨. Check date values in: |accessdate=, |year= (મદદ); |access-date= requires |url= (મદદ)

બાહ્ય કડીઓ[ફેરફાર કરો]